Bir dizüstü bilgisayarın kaybolması ya da bir flaş diskin çantadan düşmesi, çoğu zaman donanım kaybından çok daha büyük bir sorun yaratır: içindeki belgeler. Kimlik fotokopileri, vergi belgeleri, iş sözleşmeleri, aile fotoğrafları… Windows oturum şifresi bu dosyaları yalnızca sistem açıkken korur. Disk sökülüp başka bir bilgisayara bağlandığında ya da sistem bir USB üzerinden başlatıldığında, o şifre hiçbir işe yaramaz. Gerçek koruma, dosyanın kendisini okunamaz hale getirmekten geçer.
Aşağıda hem tek tek klasörleri hem de tüm sürücüleri kapsayan yöntemleri, hangi durumda hangisinin daha mantıklı olduğunu ve şifrelemenin en sık atlanan tarafı olan anahtar yönetimini ele alıyoruz. dosya şifreleme windows tarafında ihtiyacınız olan araçların çoğu ya işletim sistemiyle birlikte gelir ya da ücretsizdir; asıl fark, aracı doğru kurgulamakta.
Ek yazılım kurmadan başlamak istiyorsanız Windows üç farklı seviye sunar. Bunların kapsamı ve zayıf noktaları birbirinden oldukça farklıdır, bu yüzden hangisini seçtiğinizi bilerek ilerlemek gerekir.
BitLocker, sürücünün tamamını şifreler. Bilgisayar kapalıyken disk bir kasadır; açılış sırasında anahtar devreye girer ve sistem normal çalışır. Windows'un Pro ve Enterprise sürümlerinde Denetim Masası > BitLocker Sürücü Şifrelemesi yolundan etkinleştirilir. Kurulum sırasında iki karar sizi bekler:
Taşınabilir diskler ve flaş bellekler için BitLocker To Go vardır. USB'yi sağ tıklayıp şifrelemeyi başlatır, parola belirlersiniz. Böylece disk hangi bilgisayara takılırsa takılsın parola sorulur. Windows Home sürümü kullanıyorsanız BitLocker To Go ile şifrelenmiş bir diski okuyabilir ama yeni şifreleme oluşturamazsınız; bu durumda sıradaki bölümdeki araçlar devreye girer.
Klasör özelliklerindeki Gelişmiş > İçeriği şifrele seçeneği EFS'i etkinleştirir. Şifreleme anahtarı Windows kullanıcı hesabınıza bağlanır, yani siz oturum açtığınızda dosyalar şeffaf biçimde açılır, başka bir hesap göremez. Kulağa pratik gelir; ancak iki ciddi sınırı var. Birincisi, sertifikanızı yedeklemezseniz sistemi yeniden kurduğunuzda dosyalarınıza bir daha ulaşamazsınız. İkincisi, dosyayı FAT32 biçimli bir flaş diske kopyaladığınızda şifreleme düşer ve dosya düpedüz açık halde taşınır. EFS'i aynı bilgisayarı paylaşan kullanıcılar arasında bir ayrım katmanı olarak düşünün, taşıma çözümü olarak değil.
Tek bir Word, Excel veya PDF dosyasını e-posta ile göndereceksiniz diye tüm diski şifrelemek gereksizdir. Office uygulamalarında Dosya > Bilgi > Belgeyi Koru > Parola ile Şifrele yolu, dosyanın içeriğini gerçek anlamda şifreler. Güncel Office sürümlerinde bu koruma yeterince güçlüdür. Parolayı dosyayla aynı e-postada göndermemek şartıyla, tek belge paylaşımlarında en hızlı yol budur.
Windows'un sunduğu araçlar bazı senaryolarda yetersiz kalır: farklı işletim sistemlerinde açılması gereken diskler, yalnızca belirli bir klasörü kapsayan koruma ya da Home sürümünde taşınabilir disk şifreleme gibi.
VeraCrypt, diskinizde tek bir dosya olarak görünen ama bağlandığında ayrı bir sürücü harfi gibi davranan konteyner dosyaları oluşturur. Örneğin 5 GB'lık bir kasa yaratır, içine muhasebe belgelerinizi koyar, işiniz bitince bağlantıyı kesersiniz. O andan sonra dosya, anlamsız veri yığınından ibarettir. Kasa dosyasını bulut depolamaya veya flaş diske olduğu gibi kopyalayabilirsiniz; şifreleme onunla birlikte taşınır. VeraCrypt aynı şekilde bir USB belleğin tamamını da şifreleyebilir, bu da Home sürümü kullananlar için BitLocker To Go boşluğunu doldurur.
Bir klasörü hızlıca korumak için 7-Zip yeterlidir. Klasöre sağ tıklayıp arşiv oluştururken biçim olarak 7z, şifrelemeyi AES-256 seçin ve dosya adlarını şifrele kutusunu işaretleyin. Bu son kutu önemli: işaretlenmezse parola sorulmadan arşivin içindeki dosya adları görülebilir, bu da tek başına bilgi sızıntısıdır. Arşivi oluşturduktan sonra orijinal klasörü silecekseniz, geri dönüşüm kutusunu da boşaltmayı unutmayın.
Şifreleme, en zayıf halkası kadar güçlüdür ve o halka genellikle paroladır. Şu üç alışkanlık koruma seviyenizi yazılım değiştirmekten daha çok yükseltir: